Nazwa JUDO została wprowadzona dla odróżnienia nowej sztuki walki od starego,    szybko tracącego zwolenników, jiu-jitsu.

JUDO (JU - zwinnie, ustępować, DO - zasada, sposób, droga) oznacza drogę do     zwinności, albo drogę ustępowania. Jak należy rozumieć to ustępowanie? Tę tytułową zasadę judo - zasadę JU wyjaśnia J.Kano następującym przykładem:

"Przypuśćmy, że siłę człowieka oceniamy w jednostkach od 1 do 10. Np. siła mojego przeciwnika równa się 10 jednostkom, moja siła 7 jednostkom. Z tego wynika, że gdybym nawet użył całej swojej siły przeciwko sile przeciwnika, to mierząc siłę przeciwko sile, musiałbym przegrać. Jednak, gdy zamiast przeciwdziałać mu swoją siłą, ustąpię mu na tyle by nie stracić równowagi, wówczas przeciwnik nie przygotowany na taki manewr, pochyli się w przód i straci równowagę. W tym położeniu jest on zdecydowanie słabszy (nie ze względu na swoją siłę, ale na niedogodną pozycję) i jego siła przeciwko mojej sile wynosi dajmy na to 3 jednostki, zamiast normalnych 10. Ja natomiast utrzymuję równowagę i posiadam siłę 7 jednostek. W tym momencie mogę pokonać przeciwnika, używając do tego połowy mojej siły tj. 3,5 jednostki. Sytuacja pozwoli mi na zachowanie drugiej połowy siły do innych celów."

 Oczywiście walka nie polega jedynie na ustępowaniu; w celu jej dogodnego przeprowadzenia stosuje się różnego rodzaju dźwignie itp. sposoby bezpośredniego, otwartego ataku. Wszystkim okolicznościom walki powinna towarzyszyć druga zasada judo - maksimum efektu (skuteczności), polegająca na stosowaniu racjonalnych, czyli odpowiednich , technicznie uzasadnionych rzutów i chwytów.

Celem przewodnim, uzyskanym przez systematyczne ćwiczenia, wysuniętym przez twórcę judo Jigoro Kano, jest "doskonalenie samego siebie".